Groenten

Kolen

Het Latijnse Brassica komt van bresic, het Keltische woord voor een hartvormende kool die al eeuwenlang in cultuur was in het oostelijke Middellandse-Zeegebied en Klein-Azië. De Romeinen geloofden dat deze kool was ontstaan uit het zweet van Jupiter terwijl hij worstelde met twee tegenstrijdige orakelspreuken, waarbij zowel de wilde als de geteelde kool hoog in aanzien stond als middel tegen kwalen, maar ook werd aanbevolen ter voorkoming van ongepaste dronkenschap.

In de loop der eeuwen zijn er talloze rassen gekomen. In Zuid-Europa ontstonden hittebestendige typen, terwijl de Kelten en de Scandinaviërs allerlei rassen met een harde krop ontwikkelden. In 814 n.Chr. verscheen de witte kool, en in 1150 maakt een Duits geschrift gewag van rodekool; in de 16e eeuw meenden men dat deze werd verkregen door gewone kool te overgieten met rode wijn of ze op een warme plaats te telen.

Voedingswaarde:
rijk aan bčtacaroteen en vitamine C - vooral de groene vormen en de buitenste bladeren bevatten vitamine E.

Culinair:
Kook kool in weinig water en zo kort mogelijk om zo veel mogelijk voedingsstoffen te behouden. Voeg de kool toe aan kokend water, dat niet van de kook mag raken wanneer U de jonge bladeren uit het hart op de oudere bladeren eronder legt. Deksel op de pan doen, zo'n 3 minuten koken en afgieten. Of 6-8 minuten stomen. Roerbakken gaat ook snel; U kunt kool bovendien bakken, braiseren of vullen. Eet fijngesneden witte of rodekool rauw in salades.